Julian Tuwim urodził się 13 września 1894 roku w Łodzi, zmarł 27 grudnia 1953 roku w Zakopanem. Popularny polski poeta i pisarz dwudziestolecia międzywojennego. Był jednym z twórców kabaretu „Pikador” oraz grupy poetyckiej „Skamander”. Pracował również dla tygodnika „Wiadomości Literackie”.
Julian Tuwim pochodził z żydowskiej rodziny. W 1914 roku ukończył Męskie Gimnazjum Rządowe w Łodzi. Jego debiut literacki miał miejsce już w 1911 roku, kiedy to ukazał się przekład wierszy Leopolda Staffa na język esperanto. Natomiast debiut poetycki odbył się dwa lata później, kiedy w Kurierze Warszawskim opublikowano wiesz Prośba. W 1916 roku rozpoczął studia prawniczo-filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej Julian Tuwim zajmował ważne stanowisko w Biurze Prasowym Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego. Zainicjował również stworzenie Związku Artystów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS). Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Rumunii, następnie podróżował po Europie. Mieszkał w Włoszech, Francji oraz Portugalii. Przebywał także w Brazylii i Stanach Zjednoczonych. W 1942 roku osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie pisał dla emigracyjnych czasopism. Do ojczyzn powrócił w czerwcu 1946 roku, wkrótce objął stanowisko kierownika artystycznego Teatru Nowego. Żonę Stanisławę Marchew poślubił 30 kwietnia 1919 roku.
Julian Tuwim miał problemy ze zdrowiem, stwierdzono u niego liczne zaburzenia nerwicowe. Cierpiał m.in. na agorafobię, nerwicę wegetatywną oraz depresję. Choroba psychiczna bardzo utrudniała poecie wytonowanie pracy. Zmarł na zawał serca 27 grudnia 1953 roku w pensjonacie ZAiKS-u "Halama" w Zakopanem. Grób Juliana Tuwima znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.